TEKİNSİZ vd. KİTAPLAR

KİTAP TANITIMLARIM 173. “KARA VAMPİR” (The Black Vampyre: A Legend of St. Domingo) – Uriah Derick D’arcy, Laputa Y., 52 s., 1. Baskı, 2022.   Pek bilinmeyen, ilklerden, çarpıcı bir vampir öyküsüyle karşınızdayım. Kitabın ortaya çıktığı ortamı kısaca tanıtmak gerekiyor önce. Bir giriş yapalım: 1819 yılının Nisan ayında, Londra merkezli bir dergide “Vampir: Bir Lord Byron Öyküsü” yayımlanır. Vampirlerle ilgili daha önceleri, halk anlatıları ve şiirlerde geçen nadir örnekler vardı, ancak aslında Byron'ın eski arkadaşı ve doktoru John Polidori tarafından yazılan bu hikaye, edebi bir sansasyon yaratmış. Yayının bildirimi, ABD’de gazetelerde hızla ortaya çıkmış. Nisan ayı sonlarında bir gazetede şu kısa not yazılmış: "Lord Byron, ‘The Vampyre’ adında yeni bir düzyazı hikâyesi yayınladı.—Bunun en korkunç nitelikte olduğu söyleniyor." Byron, yazılarının sık sık yerel basımlarda yer aldığı ABD’de olağanüstü bir popülerliğin tadını çıkarıyormuş. Ünlü şairin sözde yeni bir...

KİTAP TANITIMLARIM 172. “HOWARD P. LOVECRAFT – Karanlıklarda Yazan Adam” (Celui qui ecrivait dans les tenebres) – Kolektif, Alfa Y., 110 s., 1. Basım, 2022.   “Kapkara sonsuzluk denizinin ortasındaki dingin cehalet adasında yaşıyoruz ve uzaklara seyahat etmek bize göre değil.”   Lovecraft’ın dilimize çevrilmiş tüm işlerini tüketip detaylı tanıtımlar yazdıktan ve geriye hiçbir şey kalmadığını düşündükten sonra yeniden, en azından onunla ilgili bir kitap görmek benim adıma çok güzel. Bu bir çizgi roman. Aslında çizgi olmasına çizgi de roman değil tabii, biyografik bir anlatı. Dergi, magazin boyutlarında bir formatta kitap. 1925’ten, Lovecraft’ın ölümüne (1936) kadar bir zaman diliminde geçiyor olaylar. Brooklyn, Providence, New Orleans; mekânlar. Özellikle, Cthulhu Mitosu’na da katkı yapan ve böyle öykülerini de daha önce tanıttığım bazı yazarlar olan Frank Belknap Long, Robert E. Howard (Conan’ın yaratıcısı), Robert Bloch (“Sapık”ın yazarı) gibi yazarlarla Lovecraft...

KİTAP TANITIMLARIM 171. “MAURICE, YA DA BALIKÇININ KULÜBESİ” (Maurice, or the Fisher’s Cot) – Mary Shelley, Kırmızı Kedi Y., 54 s., 1. Basım, 2018.   “Buyurun. Yoksul bir kulübe ama yatak temiz olduğundan belki memnun kalırsınız.” Mary Shelley’nin hayatında yazdığı bu ilk ve tek çocuk masalı, 1997’de İtalya’da gün yüzüne çıkmış. Yazar, başyapıtı “Frankenstein” yayımlandıktan 2 sene sonra bu yazıyı basması için babası William Goldwin’e vermiş ama babası bunu reddetmiş. Yazıyı fazla biyografik bulmuş olmalı diye düşünüyormuş kimileri. Shelley’nin eserlerinde aile hayatındaki trajedilerin izleklerini bulmak mümkün zaten. Bunun en iyi örneklerinden birisi, daha önce tanıttığım “Matilda” idi. Bu metinde de benzer izler sürülebilir. Çocuk masalı denmiş ama öykü demeyi daha doğru bulacağım. Trajik bir hikâye. Metnin kurgusu şimdiki zamanda geçip, geçmiş zamanda yaşananlara dönerek finale varıyor. Teknikten ziyade, duygularla yazılmış. Sıcak ve samimi ama soğuk ve hüzünlü de. Ü...

KİTAP TANITIMLARIM 170. “POE HAKKINDA YENİ NOTLAR” (New Notes on Edgar Allan Poe) – Charles Baudelaire, Laputa Y., 63 s., 1 Baskı, 2021.   “Hayal gücü, bir düş değildir.”   Bir üstattan bir üstat hakkında notlar okumanın edebi zevki başka. Budelaire, Poe’ya saygı duyan, Fransızcaya da ilk çeviren, onun hakkında makaleler yazan büyük bir şair, sanatçıydı. Ne de olsa kendisinin satırlarında dolaşan hezeyan, arzu, şiddet ve romantizm Poe’nun mısralarında, paragraflarında da cirit atmaktaydı. Bu kitapta, Baudelaire’den, kitaba adını veren makalenin yanı sıra, Poe’nun editörü Nathaniel Parker Willis’in yazdığı “Edgar A. Poe’nun Ölümü” adlı yazı yer alıyor. Ayrıca, Poe’nun birkaç öyküsündeki önemli sahnelerin çizimleri mevcut. Baudelaire, öncelikle kendi çağındaki yazarları ve yozlaşmış edebiyatı eleştirerek, Poe’nun farklılığından bahsediyor. Hayal gücüne Poe’nun verdiği anlamdan; eserlerinde insana güvensizlik, insanın içindeki kötülüğü nasıl estetize bir şekilde ...